De geboorte van het licht.
www.katrienhermans.be
Hier leeft een idee.
Doe jij mee?
- Honouring the wom(b)an -
Ik geloof dat een bevallingservaring verder reikt dan het moment waarop je baby geboren wordt.
Ik geloof dat een bevalling doet geboren worden.
Een kindje.
Delen in jou.
Ik geloof dat een bevalling herinnert aan geboren worden.
Ik zoek twee vrouwen die hun bevallingsverhaal met mij willen delen,
alleen of samen met hun partner.
Dit is voor jou.
Je bent bevallen en voelt hoe deze ervaring nog heel aanwezig is in jou. Het leeft verder.
Je wil je verhaal delen.
Dit is niet iets dat zich stilletjes wil houden in jou.
Je wil nog iets doen om het in zachtheid te laten landen.
Je wil deze ervaring integreren in je leven.
Je wil je verbinden met wat voor jou de essentie van deze ervaring was.
Dit is voor jullie samen.
Als partners, als ouders. Hoe zou het zijn om elkaar echt te ontmoeten in dit verhaal en het te integreren in jullie verhaal samen?
Wat mag zich tonen als we niets verwachten, maar wel ruimte geven?
Ik breng mijn aandacht, ervaring en manier van luisteren mee.
Jij brengt jouw verhaal.
Over wat er gebeurde, wat je je herinnert, wat je raakt, bijblijft of net moeilijk onder woorden te brengen is.
We geven jouw verhaal de tijd en ruimte om zich te ontvouwen en van daaruit kijken we samen:
wat ligt er in het het hart van jouw verhaal?
We vertragen bij wat raakt,
bij wat betekenis draagt.
Samen gaan we naar het hart van jouw verhaal.
En dat geef ik aan jou terug.
Een aandenken in woord, in beeld.
Iets om te bewaren,
opnieuw te lezen
en telkens opnieuw te voelen wat deze ervaring in jou heeft achtergelaten.
Zodat wat in jou leeft een plek krijgt om te blijven.
Dit idee reist al heel lang met me mee.
Ik wil het nu graag alle ruimte geven, om te ontdekken wat zich hier wil tonen en waar het hart van het verhaal ligt.
We starten hier:
ik zoek twee vrouwen die hun bevallingservaring met mij willen delen — alleen of samen met hun partner.
De sessie is online en gratis.
Zo geef ik deze vorm de ruimte om zich te ontvouwen en ontdek ik samen met jou wat er mag ontstaan.
Voelt dit als een ja?
Dan ontmoet ik je heel graag.
Stuur me een mailtje,
de rest volgt vanzelf.
Het mochten mooie en diep intense ervaringen worden.
Ik draag mijn bevallingen als krachtbronnen in mij.
Vaak ga ik ernaar terug, om me eraan te herinneren dat er een vermogen in mij huist dat verder reikt dan mijn hoofd kan verdragen.
Ik herinner me de allereerste perswee. Het gebeurde gewoon.
Een oergeluid rolde uit mijn keel, mijn lichaam duwde...mijn denken was uit haar lood geslagen. Als een piloot in nood schoot het uit mijn hoofd en keek verbluft bungelend vanop een afstandje toe.
"Niet akkoord, dit doen we niet nog eens jongens.", riep het nog.
De volgende perswee hield ik tegen.
"Niet akkoord, dit doen we niet nog eens jongens.", sprak nu mijn lichaam en begeleidde mijn dochter met onverbiddelijke liefde naar buiten.
De krachtbron die zich opende, had heel veel in mij ontsloten.
Alles wat ik tot dan toe kende als mijn innerlijke samenhang, lag aan diggelen. Het werd even heel wankel in mij. Ik voelde geen grond om in te ademen. Wat nooit eerder licht zag, woelde.
Ik werd uitgenodigd een nieuw fundament op te bouwen.
Eentje met haar wortels diep in de aarde.
Mijn bevallingen schonken mij de belichaamde herinnering aan de kracht die ik in mij draag en de vraag of ik bereid ben ook zelf opnieuw geboren te worden.
